.::.[ Hard - Core Gateway ] .::. ::Exteen Version::

Homebrew Diary : บันทึกซีพียูช่างคอมพ์

วันที่ xx กันยายน 50

วันนี้งานผมมันไม่ค่อยเยอะเท่าที่ควร อาจเป็นเพราะเศรษฐกิจตกต่ำ

หรือ เพราะแก็สโซฮอลล์กันแน่!? อันนี้ผมไม่แน่ใจ

ผมเลยต้องมานั่งเล่นเกมไป กินมาม่าไป ดูดเทอร์เรนท์ไปด้วย

เบื่อ ๆ ก็ไปดูหนังเรื่อง ผีชีวะ 3 ว่าง ๆ ก็ไปช็อปปิ้ง

เฮ้อ ชีวิตช่างรันทดจริง ๆ ทำไมตูถึงลำบากอย่างงี้

วันที่ oo กันยายน 50

วันนี้มีงานค่อนข้างใหญ่นิดนึง ผมต้องมานั่งซ่อมจอ LCD ที่มันแตกไป

ผมพยายามบอกกับลูกค้าแล้วว่า มันซ่อมไม่ได้มันต้องซื้อใหม่ลูกเดียว

แต่เขาไม่ยอมจะต้องซ่อมให้ได้ลูกเดียว

ผมเลยตัดสินใจควักเป๋าตังค์ตัวเองซื้อจอ LCD แบบใหม่ ยี่ห้อ ซัมซิง

หลังจากนั้นลูกค้าคนเดิมก็กลับมา ผมนำจออันใหม่ให้เขาไป

ผมบอกเขาไปว่าผมซ่อมให้อย่างดีเลยกลายเป็นแบบนี้

เขาก็เชื่อผมคิดราคาประมาณเกือบหมื่น

เขาก็ยัง(โง่)ควักเงินจ่ายให้ผมแบบไม่รู้อะไรเลย

ผมเลยได้กำไรอยู่หลายพัน อิอิ รวยแล้วตู

วันที่ 856-815 กันยายน 50

งานไม่เยอะแต่ต้องแก้ปัญหาเรื่องฮาร์ดแวร์ให้กับลูกค้าท่านหนึ่ง

ก็คือประกอบเครื่อง ผมต้องวิ่งไปหาซื้ออุปกรณ์ต่าง ๆ

ตั้งแต่ เมนบอร์ด จนไปถึง คีย์บอร์ด

เหมือนกับว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่แล้วความบรรลัย

ก็ได้บังเกิดขึ้นมาที่โลกมนุษย์แห่งนี้

นั้นคือ ...... เขาทำกาแฟหกใส่เครื่องคณะที่มันทำงานอยู่

เมื่อผมหันไปอีกที เขาเผ่นเป็นป่าราบไปแล้ว แล้วเขาก็หายไปจากโลก

สรุปคือ วันนี้ตูขาดทุนอย่างแรง

วันที่ 1547636+1-254147 กันยายน 50

วันนี้ไม่มีลูกค้า ร้านก็ปิด เพราะเจ้าของร้านนอนป่วยอยู่

สบายตูแล้วล่ะ ผมไปรับงานพิเศษจากท่าน Dark Alex โดยการพัฒนา

เฟิร์มแวร์ตัวใหม่สำหรับ PSP งานไปได้สวยทุกอย่างออกมาดี

ติดปัญหาอยู่นิดเดียวคือ เราไม่มีเครื่องใช้ทดสอบ

เออ ... วันนี้ผมก็ไม่ได้เงินเพราะผมไม่มีเครื่อง PSP

คอยดูเหอะเด๋วตูจะบินไป PS3 แมร่งเลย เคยดูเหอะ

วันที่ 29-9+5 ฮัด ๆ ๆ ลุย ทัชดาวน์ กันยายน 50

โค้งสุดท้ายของเดือนแล้วไม่อยากจะทำอะไรมาก วันนี้เตรียมรับเงินเดือนได้เลย

บังเอิญ เจ้าของไม่อยู่ จะมาก็อีกสาย ๆ

กลายเป็นว่าผมก็ว่างไม่มีอะไรทำ ลูกค้าก็มีแค่ 2-3 คนเอง

ก็แค่มาถามเรื่องซอพท์แวร์บ้าง เข้า M ไม่ได้บ้าง

ส่วนผมก็หลอกคิดเงินไปบ้าง เล็ก ๆ น้อย ๆ แทนเงินเดือน

ก็นั่งดูดเทอร์เรนท์ทั้งวัน เอ เหมือนมันจะดูดไม่ขึ้นนะเนี่ย

.....มันเกิดอะไรขึ้นหว่า....

เขียน หรือ แต่งขึ้น โดย นายแอล กอฮอลล์ ช่างคอมพ์ย่าน เซียร์รังสิต

วันนี้ขอสารภาพเลยคับว่า "เหนื่อยอย่างแรง" งานก็ยังไม่เคลียร์ ซะด้วย

ใกล้ถึง Dead line แล้วซะด้วย

.....ทำไงดีหว่า.....

หัวของข้าน้อยมันตันไปหมด หมดมุขซะแล้วล่ะเรา

.....แล้วให้ทำไงดีหว่า.....

....เฮ้อ....จบแน่ ๆ งานผม

ข้าน้อยก็ขอพูดเท่านี้ละกันนะขอรับ.....แล้วจะทำไงดีหว่าชีวิตเรา....

เหนือยอย่างซ้าบซึ้งโดย John K. Breaker

นี่เปนเรื่องจิงและเกิดขึ้นแล้วดำเนินเรื่องโดย...ผมเอง


เรื่องมีอยู่ว่า...วันนี้ผมได้ไปที่ร้านกาแฟเพื่อหาแวะหาอะไรร้อน ๆ ดื่มเหมือนเดิม

ผมก็สั่งกาแฟตามปกติและก็อ่านหนังสือประจำตัวไปด้วย แบบไม่ได้เอะใจซะนิด

แต่เมื่อถึงตอนจ่ายเงิน...ก็เกิดเหตุที่ผมเองก็นึกไม่ถึง

นั่นคือ....

ผม..ผม..."ลืม"...เอากระเป๋าตังค์มา !!

แต่โชคดีที่ร้านนั้นเปนร้านที่ผมเข้าประจำ เลยรอดตัวไป (เฮ้อ -o-)

ถ้าผมไม่ได้เป็นขาประจำล่ะกันก็ ซวยลูกเดียว (ล้อเล่นคับ อาจจะไม่ถึงขนาดนั้นหรอกคับ -o-lll)

ก็ยังไงซะก็ขอให้มันเปนคติเตือนใจสำหรับผู้อ่านนะคับ โดยเฉพาะพวกขี้ลืม